در این کار فرایند تطبیق تاریخچه (History Matching) در مخازن هیدروکربوری در یک مدل واقعی به روش دستی و اتوماتیک مورد بررسی قرار گرفته است. از آنجا که این کار به شکل کاملا فردی صورت پذیرفته است مشکلات پروسه تطبیق به روش دستی - که مهمترین آنها زمان نسبتا طولانی عملیات تطبیق است - به دلیل انجام پذیرفتن کار بصورت فردی و نبود کار گروهی یا اصطلاحا Team Working - که از مشخصات بارز انجام پروسه تطبیق به روش دستی می باشد - به وضوح نمایان شد. از دیگر یافته های این کارمشکل در بیان ارزیابی کیفیت کار و نهایتا تصمیم گیری در مورد نتیجه بخش بودن مدل منطبق شده به دلیل کار فردی می باشد. اساسا می توان گفت که این کار به شکل اتوماتیک انجام شده که در آن تقریبا اثری از کار گروهی دیده نمی شود. هر چند که عملیات تطبیق با بهترین دقت به هر دو روش انجام پذیرفته است منتهی معایب و مزایای روش دستی و اتوماتیک علنا مشهود بود، نتیجتا مناسب ترین شرایط در بکار گیری هر روش بستگی به پیچیدگی مدل و مقدار هزینه مصرفی خواهد داشت. نهایتا انجام این پروسه تطبیق به روش دستی و روش اتوماتیک نتیجه یکسان در بر داشته است و این منحصر بفرد بودن عملیات تطبیق برای یک مدل مشخص را نشان می دهد مشروط بر این که پارامترهای یکسان جهت تغییر انتخاب شده باشند. بر این اساس، واضح است که برای یک مدل مشخص در صورت وجود دو مدل تطبیق متفاوت، مدل قابل قبول مدلی است که پیش بینی دقیق تری از شرایط آینده مخزن می دهد.